ufjelg

Det vart litt mykje mykje krig og USA-kritikk sist, så i denne bunken har musikkdokumentarane og biografiane fått større plass. Men det er ikkje fritt for at det er ein del elende her òg. Her er andre del i min triologi om dokumentarfilm.
(meir...)

I eit forsøk på å bruke vinterferien til noko fornuftig, har eg sett ein god bunke med dokumentarfilmar. Her er mi vurdering av filmane:
(meir...)

Jack Johnson var den klart beste boksaren i byrjinga av det tjuande århundret, lenge før Amerika var klar for ein mørkhuda tungvektsmester. I den strålande dokumentarfilmen Unforgivable blackness frå 2005, følgjer vi Johnson sine mange kampar i og utanfor ringen.

Sjølv om Johnson hadde slått ned all motstand, vart han i mange år nekta tittelkamp. At ein mørkhuda skulle vinne den mest presitisjetunge tittelen i idrett, var for mykje å risikere. Ideen om den kvite mann som overlegen på alle felt, var truga.

Johnson hadde ein personlegdom som åleine kan forsvare eit 214 minutt langt studium som her, men like interessant er det å få avdekka at rasismen var sjokkerande inngrodd og omfattande på den tida. Det var til dømes heilt vanleg å framstille mørkhuda som apekattar i kommentarar og teikningar i avisene, og forfattar Jack London og president Woodrow Wilson er berre nokre av dei som kjem med heiarop for den ariske rasen. Den siste delen av filmen viser korleis samfunnet kvitta seg med problemet Jack Johnson.

Apropos: Nobelprisvinnaren Doris Lessing uttalte nyleg om presidentkandidat Barack Obama: He would probably not last long, a black man in the position of president. They would kill him.